Je leest ‘David Franken’.
Een voornaam. Een achternaam. Alles staat er. David heeft zich zelfs netjes vooraan opgesteld.
Goed opgelet?
Doe de naamtest.
Één vraag. Twee mogelijkheden.
Een verrassend hardnekkig misverstand.
Je kunt dit.
01 / 01 — Het beslissende moment
Mijn naam is David Franken.
Hoe spreek je mij aan?
Neem je tijd. Het antwoord staat voor mijn achternaam.
En toch: ‘Hoi Frank!’
David overgeslagen. Franken ingekort. Twee ingrepen in één begroeting. Knap eigenlijk.
Begin gewoon bij David.
De voornaam staat vooraan. ‘Hoi David’ is dus al helemaal goed. Een wereld van verschil.